Konta uprzywilejowane w Active Directory

Model trzech warstw, osobne konta administracyjne, Windows LAPS, konta awaryjne i procedura usuwania nieaktywnych obiektów. Ochrona poświadczeń administratorów domeny bez systemu PAM.

BezpieczeństwoWindows Server

Poświadczenia administratora domeny użyte na systemie o niższym poziomie zaufania pozostają w pamięci procesu LSASS i umożliwiają przejęcie całego katalogu bez łamania haseł. To samo dotyczy wspólnego hasła lokalnego administratora na stacjach z jednego obrazu. Dokument opisuje model trzech warstw, w którym granice egzekwują prawa użytkownika w zasadach grupy, unikalne hasła lokalnych administratorów (Windows LAPS), konta awaryjne oraz utrzymanie katalogu bez nieaktywnych kont i starych uprawnień, bez wdrażania systemu do zarządzania dostępem uprzywilejowanym (PAM).

Architektura

Podział na warstwy wynika z tego, co daje przejęcie systemu. Wszystko, co pozwala przejąć tożsamość w całej organizacji, należy do warstwy 0, nawet jeśli pełni rolę zwykłego serwera. Model odpowiada klasycznemu podziałowi, który Microsoft rozwija w Enterprise Access Model.

Rys. 1. Konta każdej warstwy logują się wyłącznie do systemów tej warstwy; poświadczenia administratora domeny nigdy nie trafiają na stację roboczą.
WarstwaZasobyKontaDozwolone źródło logowania
0kontrolery domeny, urząd certyfikacji, hosty wirtualizacji z kontrolerami domeny, system kopii zapasowych kontrolerów, serwer synchronizacji z Entra IDDomain Admins, Enterprise Admins, Schema Admins, konta adm0-*stacja administracyjna lub host pośredni warstwy 0
1serwery aplikacji, bazy danych, serwery plików, monitoringadministratorzy serwerów, konta adm1-*stacja administracyjna lub host pośredni warstwy 1
2stacje robocze, laptopy, drukarkiużytkownicy, wsparcie stanowisk, konta adm2-*stacje robocze

Reguła jest jedna w obu kierunkach: poświadczenia warstwy wyższej nie trafiają do systemów warstwy niższej, a konta warstwy niższej nie mają uprawnień do obiektów warstwy wyższej.

Konwencja kont i grup

Każda osoba z uprawnieniami administracyjnymi ma osobne konto na każdą warstwę, którą faktycznie obsługuje.

jkowalski          konto codzienne: poczta, dokumenty, przeglądarka
adm2-jkowalski     wsparcie stacji roboczych (warstwa 2)
adm1-jkowalski     administracja serwerami (warstwa 1)
adm0-jkowalski     kontrolery domeny i systemy warstwy 0

OU=Tier0,OU=Admin,DC=corp,DC=example,DC=com    konta i grupy warstwy 0
OU=Tier1,OU=Admin,DC=corp,DC=example,DC=com    konta i grupy warstwy 1
GG-Tier1-Admins, GG-Tier2-Support               grupy nadające uprawnienia

Konta administracyjne nie mają skrzynki pocztowej ani licencji Microsoft 365, nie służą do przeglądania internetu i nie są synchronizowane do Entra ID. Konta adm0 należą do Domain Admins bezpośrednio, bez zagnieżdżania. Jednostka OU=Tier0 ma uprawnienia ograniczone do grup warstwy 0: ochrona SDProp obejmuje tylko członków grup chronionych, a nie kontener ani konta spoza tych grup.

Egzekwowanie granic przez prawa użytkownika w GPO

Granice egzekwuje konfiguracja, nie dyscyplina administratorów. Prawa użytkownika (Konfiguracja komputera › Zasady › Ustawienia systemu Windows › Ustawienia zabezpieczeń › Zasady lokalne › Przypisywanie praw użytkownika) ustawiają zasady połączone z jednostkami stacji i serwerów.

Prawo użytkownika (konsola angielska)StałaGPO dla OU stacji roboczychGPO dla OU serwerów warstwy 1
Deny log on locallySeDenyInteractiveLogonRightgrupy warstwy 0 i 1grupy warstwy 0
Deny log on through Remote Desktop ServicesSeDenyRemoteInteractiveLogonRightgrupy warstwy 0 i 1grupy warstwy 0
Deny log on as a batch jobSeDenyBatchLogonRightgrupy warstwy 0 i 1grupy warstwy 0
Deny log on as a serviceSeDenyServiceLogonRightgrupy warstwy 0 i 1grupy warstwy 0

Grupy warstwy 0 na tych listach to Domain Admins, Enterprise Admins i Schema Admins, grupa warstwy 1 to GG-Tier1-Admins. Odmowa dostępu z sieci (SeDenyNetworkLogonRight) wchodzi jako osobny etap, po potwierdzeniu, że nie blokuje używanych narzędzi zarządzania.

Zasad odmowy nie łączy się z poziomem domeny, bo objęłyby kontrolery domeny. Kontrolery mają własną zasadę, w której prawa „Allow log on locally” i „Allow log on through Remote Desktop Services” są zawężone do grupy Administrators; domyślnie pierwsze z nich obejmuje na kontrolerach także grupy operatorów.

Protected Users dla kont warstwy 0

Przy poziomie funkcjonalnym domeny co najmniej Windows Server 2012 R2 członkowie grupy Protected Users:

  • nie uwierzytelniają się przez NTLM, a w Kerberos nie używają szyfrowania DES ani RC4,
  • otrzymują bilet TGT ważny 4 godziny, bez odnawiania,
  • nie mogą być delegowani, ani w trybie nieograniczonym, ani ograniczonym,
  • nie mają poświadczeń w pamięci podręcznej stacji, więc logowanie bez kontaktu z kontrolerem domeny nie działa.

W skryptach i zasadach grupę wskazuje się przez SID z identyfikatorem względnym 525, bo jej nazwa bywa przetłumaczona w zależności od języka systemu. Do grupy nie trafiają konta usług, konta komputerów ani konto awaryjne w katalogu, które musi działać także przy problemach z Kerberosem.

Stacja administracyjna

Logowanie do warstwy 0 odbywa się wyłącznie z dedykowanej stacji administracyjnej albo hosta pośredniego należącego do warstwy 0. Minimalna wersja to maszyna wirtualna bez klienta poczty i przeglądarki internetowej, z zaporą przepuszczającą ruch wychodzący tylko do systemów warstwy 0 i prawem logowania wyłącznie dla kont adm0.

Windows LAPS: unikalne hasło lokalnego administratora

Stacje przygotowane z jednego obrazu mają zwykle to samo hasło lokalnego administratora. Napastnik odczytuje jego skrót na pierwszej zainfekowanej maszynie i używa go na pozostałych (pass-the-hash), bez łamania haseł. Windows LAPS (Local Administrator Password Solution) jest wbudowany w Windows 10, Windows 11 i Windows Server 2019 oraz nowsze, z aktualizacjami od 11 kwietnia 2023. Na każdej maszynie generuje losowe hasło wskazanego konta lokalnego, rotuje je według harmonogramu i zapisuje w Active Directory lub Microsoft Entra ID. Windows 10 zakończył wsparcie 14 października 2025, a LAPS pozostaje na nim dostępny tylko na urządzeniach nadal otrzymujących aktualizacje, na przykład w programie ESU (stan na październik 2026). Starsza wersja LAPS, instalowana osobnym pakietem MSI, jest wycofana; wersja wbudowana dodaje szyfrowanie hasła w katalogu, historię haseł i akcje po użyciu konta.

Przygotowanie katalogu i zasada grupy

Przygotowanie katalogu to trzy polecenia z modułu LAPS: rozszerzenie schematu, prawo zapisu dla komputerów i prawo odczytu dla wskazanej grupy. Uprawnienia nadaje się osobno dla każdej jednostki organizacyjnej z komputerami.

Import-Module LAPS
# Jednorazowo, z konta członka Schema Admins
Update-LapsADSchema
$ou = 'OU=Stacje,OU=Komputery,DC=corp,DC=example,DC=com'
# Komputery w tej OU mogą zapisywać własne hasło
Set-LapsADComputerSelfPermission -Identity $ou
# Odczyt haseł tylko dla grupy wsparcia stacji
Set-LapsADReadPasswordPermission -Identity $ou -AllowedPrincipals 'CORP\GG-LAPS-Readers'

Audyt odczytu włącza Set-LapsADAuditing z parametrem -AuditedPrincipals, wskazującym, czyje odczyty mają być zapisywane. Zdarzenia trafiają do dziennika zabezpieczeń kontrolerów domeny, pod warunkiem że zasady audytu włączają inspekcję dostępu do usług katalogowych. Zachowanie maszyn określa zasada grupy w ścieżce Konfiguracja komputera › Zasady › Szablony administracyjne › System › LAPS.

Ustawienie (konsola angielska)Wartość dla stacji roboczych
Configure password backup directoryActive Directory
Password Settingsduże i małe litery, cyfry, znaki specjalne; długość 20; wiek 30 dni
Name of administrator account to managenieustawione, czyli wbudowane konto Administrator
Enable password encryptionEnabled
Configure authorized password decryptorsCORP\GG-LAPS-Readers
Configure size of encrypted password history3
Post-authentication actionsreset hasła i wylogowanie, okres karencji 8 godzin
Do not allow password expiration time longer than required by policyEnabled

Szyfrowanie haseł w katalogu wymaga poziomu funkcjonalnego domeny co najmniej Windows Server 2016; bez niego hasło chroni wyłącznie lista uprawnień do atrybutu.

Uprawnienia do odczytu i akcje po użyciu

Uprawnienie do odczytu jest równoważne uprawnieniu administratora na danej maszynie, więc nadaje się je zgodnie z modelem warstw: wsparcie stanowisk odczytuje hasła stacji roboczych, administratorzy serwerów hasła serwerów aplikacji, a hasła maszyn warstwy 0 tylko administratorzy warstwy 0. W praktyce oznacza to osobną jednostkę organizacyjną i osobną zasadę grupy dla każdej warstwy, bo lista uprawnionych do odszyfrowania jest ustawieniem zasady, a nie jednostki.

Hasło konkretnej maszyny odczytuje się poleceniem Get-LapsADPassword -Identity PC-0142 -AsPlainText albo na karcie LAPS we właściwościach obiektu komputera. Hasło odczytane przez człowieka przestaje być tajemnicą, dlatego ustawienie „Post-authentication actions” po zalogowaniu na zarządzane konto i upływie okresu karencji zmienia hasło i kończy sesję. Karencja 0 godzin wyłącza wszystkie akcje po uwierzytelnieniu.

Maszyna przetwarza zasady LAPS co godzinę i opisuje każdą próbę w dzienniku Microsoft-Windows-LAPS/Operational. Typowe przyczyny braku hasła:

ObjawTypowa przyczyna
Aktywny komputer bez wartości msLAPS-PasswordExpirationTimezasada nie obejmuje jego OU albo filtr zabezpieczeń GPO go pomija
Błąd zapisu do katalogu w dzienniku LAPSbrak Set-LapsADComputerSelfPermission dla OU, w której leży komputer
Hasło przeterminowane od tygodnimaszyna wyłączona albo poza siecią, bez kontaktu z kontrolerem domeny
Wsparcie widzi obiekt, ale nie hasłogrupa ma prawo odczytu, ale nie jest uprawniona do odszyfrowania
Hasło w atrybucie ms-Mcs-AdmPwd zamiast nowychkonto nadal obsługuje starsza wersja LAPS

Po usunięciu przyczyny Invoke-LapsPolicyProcessing wymusza natychmiastowe przetworzenie zasad na maszynie, a Reset-LapsPassword zmienia hasło od razu, na przykład po incydencie. Z serwera to samo uzyskuje Set-LapsADPasswordExpirationTime -Identity PC-0142: hasło zmieni się w najbliższym cyklu przetwarzania.

Blokada logowania sieciowego i kontrolery domeny

Prawo „Deny access to this computer from the network” z identyfikatorem S-1-5-114 (konto lokalne i członek grupy Administratorzy) sprawia, że nawet znane hasło lokalne nie pozwala na logowanie przez sieć. Lokalny administrator służy do pracy przy konsoli, gdy maszyna straciła kontakt z domeną. Na kontrolerach domeny ustawienie „Enable password backup for DSRM accounts” pozwala LAPS zarządzać hasłem trybu przywracania usług katalogowych (DSRM), potrzebnym przy odtwarzaniu katalogu. Kopia w LAPS leży jednak w samym katalogu, więc nie zastępuje kopii przechowywanej poza nim.

Konta awaryjne

Konto awaryjne (break-glass) zapewnia dostęp, gdy logowanie przez katalog przestaje działać, na przykład po błędnej zasadzie dostępu warunkowego wymagającej zgodnego urządzenia od wszystkich użytkowników. Działa tylko wtedy, gdy nie zależy od mechanizmu, którego awarię ma obejść. Nie służy do codziennej pracy, a każde jego użycie wywołuje alert i kończy się wymianą poświadczeń.

SystemKonto awaryjnePoświadczeniePrzechowanie
Entra ID i Microsoft 365dwa konta wyłącznie chmurowe z rolą Global Administratorpo dwa klucze FIDO2 na kontosejf A i sejf B
Active Directoryjedno konto domenowe w Domain Adminshasło 32 znaki w dwóch częściachczęści u dwóch osób, w dwóch sejfach
Kontrolery domenyhasło trybu przywracania usług katalogowychhasło, kopia przez LAPSkoperta w sejfie A
Hosty wirtualizacjikonto lokalne spoza LAPShasłokoperta w sejfie A
Narzędzia logujące przez kataloglokalny administrator narzędzialosowe hasłokoperta albo menedżer haseł z niezależnym dostępem
Urządzenia sieciowekonto lokalne z dostępem do konsolihasłokoperta w sejfie A

Konta wyłącznie chmurowe w Entra ID

Konta awaryjne w chmurze działają niezależnie od lokalnego katalogu, synchronizacji i federacji:

  • są tworzone bezpośrednio w Entra ID, w domenie onmicrosoft.com, a nie synchronizowane z Active Directory,
  • mają rolę Global Administrator przypisaną na stałe, nie przez aktywację w Privileged Identity Management, która sama może wymagać zatwierdzenia lub drugiego składnika,
  • logują się kluczem FIDO2: dwa klucze na konto, każdy w innym sejfie, z kodem PIN w tej samej kopercie co klucz (świadomy kompromis: każdy sejf musi wystarczyć do zalogowania, gdy drugi jest niedostępny, a ochronę zapewniają sejf, plomba i alert przy każdym użyciu),
  • nie mają metod zależnych od jednej osoby, takich jak SMS czy aplikacja na prywatnym telefonie,
  • są wykluczone z zasad dostępu warunkowego, które blokują lub ograniczają logowanie, wprost albo przez grupę o stałym członkostwie, nigdy przez grupę dynamiczną; zasady w trybie tylko raportowania wykluczenia nie wymagają, a konto chroni metoda odporna na phishing, nie zasada.

Wykluczenie z dostępu warunkowego nie zwalnia z MFA przy logowaniu do portali administracyjnych (Azure, Entra, Intune, Microsoft 365) ani w narzędziach zarządzania Azure (CLI, PowerShell, API) przy operacjach zmieniających zasoby. Microsoft wymusza je niezależnie od tych zasad, także dla kont awaryjnych; zalecaną metodą jest klucz FIDO2 (passkey) albo uwierzytelnianie certyfikatem.

Konto w katalogu i konta lokalne

Konto awaryjne w Active Directory przydaje się, gdy katalog działa, ale konta administratorów nie: zostały zablokowane, wyłączone po podejrzeniu kompromitacji albo nie mogą uzyskać biletu Kerberos. Należy do Domain Admins bezpośrednio i zostaje poza grupą Protected Users. Wbudowane konto Administrator (RID 500) nie pełni tej roli, bo jego identyfikator jest powszechnie znany. Nie jest też wyłączane, tylko zabezpieczane flagami konta i odmową logowania w GPO, ponieważ przy odtwarzaniu lasu jest jedynym kontem logującym się bez serwera katalogu globalnego. Rolę konta awaryjnego pełni osobne, nazwane konto.

Hasło ma 32 znaki i jest podzielone na dwie części po 16 znaków. Każdą część przechowuje inna osoba, w osobnej zaplombowanej kopercie w innym sejfie, więc użycie konta wymaga obecności dwóch osób. Przy wymianie obie osoby wpisują kolejno swoje części w tym samym polu, a po teście lub użyciu hasło zmienia Set-ADAccountPassword -Reset, które pyta o nowe hasło i jego potwierdzenie.

Hasło zarządzane przez LAPS leży w katalogu i przy jego awarii jest nieczytelne. Hosty wirtualizacji z kontrolerami domeny wymagają więc osobnego konta lokalnego, którym LAPS nie zarządza, z hasłem w kopercie; to samo dotyczy hasła DSRM.

Przechowanie, alert i test

Poświadczenia leżą w zaplombowanych kopertach, osobno dla każdego systemu, z listą osób uprawnionych do otwarcia i w dwóch sejfach w różnych lokalizacjach. Numer plomby jest zapisany w rejestrze, a zerwana plomba oznacza obowiązkową wymianę poświadczeń. Menedżer haseł logujący przez ten sam katalog nie nadaje się na miejsce poświadczeń awaryjnych, chyba że ma własny, niezależny dostęp awaryjny.

Każde logowanie wywołuje alert. W Entra ID logi logowania trafiają przez ustawienia diagnostyczne do obszaru roboczego Log Analytics, a reguła alertu odpytuje tabelę SigninLogs dla nazw obu kont co 5 minut i obejmuje także nieudane próby. Alert wysyła grupa akcji do co najmniej dwóch osób, pocztą i SMS-em. W Active Directory uwierzytelnienie konta zostawia na kontrolerach zdarzenie 4768 (bilet Kerberos) albo 4776 (weryfikacja NTLM), a nieudane uwierzytelnienie wstępne Kerberos, na przykład z błędnym hasłem, zdarzenie 4771. Reguła w systemie zbierania logów reaguje na każde z nich z nazwą konta awaryjnego, a także na zdarzenia 4724 (reset hasła) i 4738 (zmiana konta). Konto, którego nikt nie powinien używać, ma najprostszą regułę wykrywania: alert bez zgłoszonej awarii lub testu jest incydentem bezpieczeństwa.

Test odbywa się raz na kwartał dla każdego systemu z tabeli:

  1. Zgłoszenie testu w systemie zgłoszeń, z datą i nazwiskami osób.
  2. Otwarcie kopert przez osoby z listy uprawnionych, logowanie i sprawdzenie uprawnień konta.
  3. Potwierdzenie, że alert dotarł, z zapisem czasu od logowania do powiadomienia.
  4. Wymiana hasła albo kodu PIN klucza, nowe koperty i plomby oraz wpis w rejestrze (system, konto, miejsce przechowania, data, wykonawca, czas alertu).

Test sprawdza jednocześnie, czy konto działa, czy alert przychodzi i czy procedura dostępu do sejfu jest wykonalna w praktyce.

Porządki w katalogu

Konta osób, które odeszły, konta testowe z hasłem bez wygasania i komputery, które zniknęły z sieci, ale mają ważne hasło maszyny, są wejściami, których nikt nie pilnuje. Porządki nie wymagają narzędzi firm trzecich: wystarczą zapytania PowerShell raz w miesiącu i procedura, w której każdą zmianę da się cofnąć przez co najmniej 30 dni.

Pomiar aktywności

Active Directory przechowuje datę ostatniego logowania w dwóch atrybutach. lastLogon jest dokładny, ale nie jest replikowany: każdy kontroler zna tylko logowania, które sam obsłużył. lastLogonTimestamp jest replikowany, ale aktualizowany tylko wtedy, gdy zapisana wartość jest starsza niż interwał msDS-LogonTimeSyncInterval; pierwszą aktualizację po podniesieniu poziomu funkcjonalnego dokumentacja liczy jako 14 dni, od których odejmowana jest losowa część do 5 dni. Wartość może więc spóźniać się o około dwa tygodnie. Właściwość LastLogonDate w PowerShell to ten sam atrybut przeliczony na datę: nadaje się do porządków, ale nie do dochodzenia. Próg krótszy niż 30 dni daje fałszywe wyniki, dlatego stosuje się 90 dni; dokładną datę odczytuje się z lastLogon na każdym kontrolerze osobno. Komputery mają dodatkowy wskaźnik: domyślnie zmieniają hasło konta maszyny co 30 dni, więc PasswordLastSet starszy niż 90 dni oznacza maszynę, która od dawna nie rozmawiała z kontrolerem.

Mapa problemów

ProblemZapytanieCo zrobić
Nieaktywne konta użytkownikówSearch-ADAccount -AccountInactive -TimeSpan 90.00:00:00 -UsersOnlypotwierdzić z przełożonym lub kadrami, wyłączyć, przenieść do kwarantanny
Nieaktywne komputerySearch-ADAccount -AccountInactive -TimeSpan 90.00:00:00 -ComputersOnlywyłączyć, przenieść, usunąć po 30 dniach
Hasło bez wygasaniaSearch-ADAccount -PasswordNeverExpires -UsersOnlykonta osobiste: zdjąć flagę; konta usług: gMSA albo właściciel i plan zmiany hasła
Konta usług z SPNGet-ADUser -LDAPFilter '(servicePrincipalName=*)'hasło co najmniej 25 znaków, właściciel w opisie, gMSA tam, gdzie się da
Puste grupyGet-ADGroup -LDAPFilter '(&(!(member=*))(!(isCriticalSystemObject=TRUE)))'sprawdzić użycie w uprawnieniach i GPO, przenieść, usunąć
Pozostałości adminCountGet-ADUser -LDAPFilter '(adminCount=1)'porównać z członkostwem w grupach chronionych; na pozostałych wyczyścić atrybut i przywrócić dziedziczenie
Delegacja nieograniczonaGet-ADComputer -Filter 'TrustedForDelegation -eq $true'zamienić na ograniczoną albo usunąć; dopuszczalna tylko na kontrolerach domeny

Nieaktywne konta i komputery

Konto nieaktywne od 90 dni nie zawsze jest porzucone: rzadko logują się konta awaryjne, konta usług uruchamiane raz na kwartał i osoby na długim urlopie. Wyłączenie poprzedza więc potwierdzenie z przełożonym albo z kadrami, a wyjątki trzymane w jednej grupie (np. GG-Cleanup-Exceptions, z opisem zatwierdzającego i terminem) skrypt pomija. Wyłączenie konta synchronizowanego z Entra ID blokuje nowe logowania w chmurze po najbliższym cyklu synchronizacji; wydane wcześniej tokeny działają do wygaśnięcia. Skrzynka i licencja zostają do usunięcia konta, więc decyzja o przekierowaniu poczty zapada przed tym krokiem.

Komputer ze starymi LastLogonDate i PasswordLastSet zwykle nie pracuje w sieci. Wyjątki to konta obiektów klastra (CNO i VCO), maszyny z wyłączoną zmianą hasła konta komputera (np. niektóre VDI) i urządzenia obcych systemów dołączone do domeny: ich daty bywają stare mimo normalnej pracy. Konta kontrolerów domeny pomija się całkowicie.

Hasła bez wygasania i konta usług

Flaga PasswordNeverExpires na koncie osobistym często oznacza tymczasowe rozwiązanie sprzed lat; na kontach usług jest częstsza i uzasadniona, ale wymaga właściciela i planu zmiany hasła. Szczególnie ważne są konta z atrybutem servicePrincipalName: każdy uwierzytelniony użytkownik domeny może poprosić o bilet Kerberos do takiej usługi i łamać jej hasło poza siecią, bez nieudanych logowań, a ślad zostaje tylko w zdarzeniu 4769 na kontrolerze. Długie, losowe hasło czyni to niepraktycznym, a gMSA z hasłem zmienianym przez katalog rozwiązuje problem całkowicie. Konto krbtgt też ma SPN, ale jest systemowe i nie podlega porządkom.

Puste grupy i delegacja nieograniczona

Puste grupy zaśmiecają katalog i mogą zostać użyte ponownie. Przed usunięciem trzeba sprawdzić uprawnienia do udziałów, filtry zabezpieczeń GPO i grupy odmowy, które celowo są puste. Grupy wbudowane (Domain Users, Domain Computers) wyglądają na puste, bo członkostwo przez grupę podstawową nie trafia do atrybutu member; zapytanie pomija je przez isCriticalSystemObject.

Komputer z flagą TrustedForDelegation dostaje bilety TGT wszystkich użytkowników, którzy się z nim uwierzytelniają, więc jego przejęcie daje napastnikowi bilety każdego administratora, który się z nim połączył. Flagę mają z założenia kontrolery domeny; na innych maszynach zastępuje się ją delegacją ograniczoną do konkretnych usług.

Procedura: kosz, wyłączenie, kwarantanna, usunięcie

Krokiem zerowym jest włączenie kosza Active Directory (Enable-ADOptionalFeature dla funkcji „Recycle Bin Feature” w zakresie lasu, poziom lasu co najmniej 2008 R2). Włączenia nie można cofnąć. Usunięty obiekt można wtedy przywrócić z atrybutami i członkostwem w grupach przez czas życia usuniętego obiektu, domyślnie 180 dni.

Każda zmiana zaczyna się od raportu zapisanego do pliku i uruchomienia z -WhatIf. Wyłączenie obejmuje Disable-ADAccount, opis z datą wyłączenia (Set-ADComputer lub Set-ADUser) i przeniesienie obiektu Move-ADObject do jednostki kwarantanny. Przez 30 dni zmianę cofa się przez Enable-ADAccount i przeniesienie z powrotem. Termin liczy się od daty z opisu, a nie od whenChanged: ten atrybut nie jest replikowany, więc zależy od kontrolera, z którym rozmawia skrypt. Po 30 dniach obiekty z datą w opisie starszą niż próg usuwa Remove-ADObject -Recursive, najpierw z -WhatIf. Obiekt komputera może mieć obiekty podrzędne, np. klucze odzyskiwania BitLocker, przez co Remove-ADComputer kończy się błędem, a klucze znikają razem z komputerem; przed usunięciem trzeba mieć pewność, że dysk został wyczyszczony albo klucz nie będzie potrzebny.

Decyzje i alternatywy

PodejścieKiedy ma sensOgraniczenie
Model warstw w GPO (ten dokument)środowisko bez budżetu na PAM, kilku do kilkunastu administratorówbrak sesji just-in-time i nagrywania sesji; egzekwowanie tylko na systemach w domenie
System PAM z sejfem haseł i nagrywaniem sesjiwielu administratorów, wymogi audytowe, dostawcy zewnętrznikoszt licencji i utrzymania; sam staje się systemem warstwy 0
Osobny las administracyjny (ESAE)historycznie: środowiska o najwyższych wymaganiachMicrosoft nie zaleca go już jako podejścia domyślnego; wysoki koszt utrzymania
Tylko LAPS i Protected Users, bez warstwszybkie ograniczenie najgroźniejszych ścieżeknie zamyka logowania administratorów domeny na stacjach i serwerach
Windows LAPS wbudowany w systemnowe wdrożenia; szyfrowanie, historia haseł, akcje po użyciuszyfrowanie wymaga poziomu funkcjonalnego domeny 2016; Windows 10 poza wsparciem tylko z ESU
Starsza wersja LAPS (pakiet MSI)wyłącznie w migracji, w trybie emulacjiwycofana; instalator blokują nowsze wersje systemu
Konto awaryjne w chmurze z FIDO2dostęp do Entra ID i Microsoft 365 niezależny od katalogudwa klucze w dwóch sejfach, test co kwartał
Awaryjny dostęp przez PIM lub menedżer haseł logujący przez katalognie dotyczy kont awaryjnychaktywacja i logowanie zależą od mechanizmu, którego awarię konto ma obejść
Kosz AD przed usuwaniem obiektówzawsze przy porządkachwłączenia nie można cofnąć; poziom lasu co najmniej 2008 R2

Model warstw w GPO nie wyklucza pozostałych: jest warstwą bazową, na którą PAM można nałożyć później bez przebudowy struktury kont.

Wdrożenie

  1. Inwentaryzacja: rekurencyjna lista członków grup uprzywilejowanych i kont z adminCount=1. Członkostwo często przychodzi przez zagnieżdżone grupy, a konta z adminCount=1 spoza grup chronionych są śladem po dawnych uprawnieniach.

    $domainSid = (Get-ADDomain).DomainSID.Value
    # RID 512: Domain Admins
    Get-ADGroupMember -Identity "$domainSid-512" -Recursive | Select-Object SamAccountName, objectClass
    Get-ADUser -LDAPFilter '(adminCount=1)' -Properties adminCount | Select-Object SamAccountName, Enabled

    W Domain Admins zostają wyłącznie konta adm0-*, jedno konto awaryjne i wbudowane konto Administrator.

  2. Utworzenie kont warstwowych, jednostek i grup oraz przeniesienie uprawnień z kont codziennych na konta adm.

  3. Zbieranie przez dwa do czterech tygodni zdarzeń 4624 dla kont warstwy 0 i 1. Zadania, usługi i skrypty logujące się kontami uprzywilejowanymi poza ich warstwą przechodzą na konta usług z minimalnymi uprawnieniami.

  4. Włączenie zasad odmowy dla jednej jednostki z kilkoma stacjami, a po weryfikacji zdarzeń 4625 z kodem 0xC000015B dla pozostałych.

  5. Dodawanie kont warstwy 0 do Protected Users pojedynczo, z okresem obserwacji po pierwszym koncie. Jednoczesne dodanie wszystkich członków Domain Admins może zablokować ich logowanie, dlatego Microsoft zaleca wdrożenie etapami.

  6. Wdrożenie LAPS: przygotowanie katalogu i zasada grupy dla jednostki pilotażowej, a potem rozszerzanie na kolejne warstwy z osobnymi grupami odczytu. Kontrola: lista aktywnych komputerów bez msLAPS-PasswordExpirationTime (Get-ADComputer z tą właściwością) powinna być pusta; komputer z niedawną datą LastLogonDate na liście to luka, a nieaktywny od miesięcy jest kandydatem do porządków. Komputery obsługiwane przez starszą wersję LAPS (atrybut ms-Mcs-AdmPwdExpirationTime) także trafiają na listę, choć mają hasło. Lista podmiotów z prawem odczytu (Find-LapsADExtendedRights dla jednostki) powinna zawierać konto systemowe, Domain Admins i grupę wsparcia danej warstwy; każdy inny podmiot, na przykład szeroka grupa użytkowników, jest luką.

  7. Konta awaryjne: utworzenie, przypisanie poświadczeń, wykluczenia z dostępu warunkowego, reguły alertów i pierwszy test, a następnie testy co kwartał.

  8. Porządki: kosz AD, miesięczne zapytania z mapy problemów, procedura wyłączenia i kwarantanny; zasady odmowy i raporty zaczynają od -WhatIf.

Ograniczenia i pułapki

  • Grupa Administrators na listach odmowy. Na stacji roboczej identyfikator S-1-5-32-544 oznacza lokalną grupę administratorów, więc odmowa zablokowałaby także konto lokalne zarządzane przez LAPS. Na listach odmowy umieszcza się wyłącznie grupy domenowe.
  • Atrybut adminCount=1 po usunięciu z grupy. SDProp nadpisuje uprawnienia członków grup chronionych co 60 minut i ustawia atrybut, ale po usunięciu konta z grupy atrybut i wyłączone dziedziczenie zostają. Zapytanie zwraca też obecnych członków grup uprzywilejowanych i krbtgt; atrybut czyści się (Set-ADUser -Clear adminCount) wyłącznie na kontach spoza grup chronionych, bo na pozostałych SDProp ustawi go ponownie, a potem przywraca dziedziczenie w Zabezpieczenia › Zaawansowane.
  • Prawo odczytu bez prawa odszyfrowania. Przy włączonym szyfrowaniu LAPS domyślnie hasło odszyfrowują tylko członkowie Domain Admins. Grupa wsparcia z prawem odczytu, której brak w ustawieniu „Configure authorized password decryptors”, dostaje z Get-LapsADPassword obiekt bez hasła, z informacją o braku uprawnień w polu DecryptionStatus.
  • Systemy poza domeną. Prawa użytkownika w GPO nie chronią urządzeń sieciowych, hiperwizorów poza domeną ani konsol chmurowych; tam granice warstw wymagają osobnych kont i zasad dostępu.
  • Dostęp awaryjny zależny od katalogu. Hasło w LAPS, menedżer haseł logujący przez katalog albo aktywacja roli przez PIM przestają działać razem z mechanizmem, który zawiódł. Poświadczenia awaryjne przechowuje się poza katalogiem i sprawdza w teście kwartalnym.

Źródła