Szablon pipeline'u, budowanie i wersjonowanie obrazów, sekrety, GitOps i kopie zapasowe: cała droga zmiany od repozytorium do działającej aplikacji.
Dwadzieścia repozytoriów i dwadzieścia kopii tego samego pliku CI, każda trochę inna. Jak przenieść logikę do wersjonowanego szablonu w GitLab CI i zostawić projektom tylko zmienne.
Demon Dockera w pipeline oznacza kontener uprzywilejowany albo gniazdo hosta w zadaniu CI. Jak zbudować obraz z tego samego Dockerfile w zwykłym podzie i co wybrać, skoro repozytorium kaniko zostało zarchiwizowane.
Deployment wskazujący app:latest działa do pierwszego restartu poda na innym węźle. Jak tagować obrazy wersją i skrótem commita, przypinać je po digest, chronić tagi w rejestrze i sprzątać rejestr bez ryzyka.
Hasła w playbookach, tokeny w zmiennych pipeline'u, ręcznie tworzone Secrety w klastrze. Jak w małym zespole przenieść sekrety do jednego źródła i dostarczać je konsumentom bez zapisywania wartości w repozytorium.
Skrypt wykonuje kroki i kończy pracę, GitOps utrzymuje stan. Na przykładzie Application w Argo CD: automatyczna synchronizacja, samonaprawa, kolejność zasobów i wykrywanie ręcznych zmian na klastrze.
Klaster prowadzony przez GitOps można postawić od zera w godzinę, ale repozytorium nie odtworzy danych na wolumenach, sekretów ani stanu API. Migawki etcd w k3s, Velero i test odtworzenia do osobnego klastra.