Kubernetes ma sens dopiero wtedy, gdy stan klastra jest opisany w repozytorium, a nie w pamięci administratora. W tym obszarze piszę o projektowaniu małych klastrów wysokiej dostępności, o sieci i przechowywaniu danych w kontenerach oraz o GitOps jako sposobie pracy, a nie tylko narzędziu.
Demon Dockera w pipeline oznacza uprzywilejowany kontener z dostępem do hosta. Są narzędzia, które budują obrazy z tego samego Dockerfile bez tego kosztu; różnią się tym, czego wymagają od klastra.
Skrypt wykonuje kroki. GitOps utrzymuje stan. Ta różnica decyduje o tym, co się dzieje, gdy ktoś zmieni coś ręcznie na klastrze.
Trzy węzły i etcd to za mało, żeby nazwać klaster wysokodostępnym. Lista punktów, które w małych klastrach Kubernetes psują się najczęściej, i jak je projektować.
Klaster prowadzony przez GitOps można postawić od zera w godzinę. To nie znaczy, że nie potrzebuje kopii zapasowych: potrzebuje ich dokładnie to, czego nie ma w repozytorium.
Kontenery nie zastąpiły maszyn wirtualnych i nie zastąpią. Jak podzielić obciążenia między klasyczną wirtualizację a platformę kontenerową bez ideologii.