Poczta w Microsoft 365
Wdrożenie SPF, DKIM i DMARC bez blokowania legalnej poczty, zasady kwarantanny w Exchange Online, rozdział zasad Purview i MRM w retencji oraz podłączanie aplikacji wysyłających zwykłym SMTP.
Poczta w Microsoft 365 wymaga czterech uzupełniających się decyzji: jak odbiorcy weryfikują nadawców domeny, co dzieje się z wiadomościami zatrzymanymi przez filtry, jak długo i gdzie poczta jest przechowywana oraz którędy wysyłają ją aplikacje niepotrafiące uwierzytelniać się nowocześnie. Każda ma własny mechanizm i ustawienia, a pomyłki wynikają zwykle z mylenia mechanizmów o podobnych nazwach. Dokument opisuje te cztery obszary oraz kolejność wdrożenia, w której każdy etap da się cofnąć jedną zmianą.
Uwierzytelnianie nadawców: SPF, DKIM i DMARC
Surowa polityka opublikowana w jeden dzień kończy się odrzuceniem legalnej poczty z systemów, których nikt nie miał na liście źródeł: aplikacji biznesowych, zewnętrznych platform ankietowych i mailingowych, urządzeń. Mechanizmy działają poprawnie, dlatego liczy się kolejność: wdrożenie zaczyna się od raportów, a nie od polityki.
| Mechanizm | Co sprawdza odbiorca | Rekord DNS | Typowy powód niepowodzenia |
|---|---|---|---|
| SPF | czy adres IP serwera może wysyłać pocztę dla domeny z koperty (MAIL FROM, nagłówek Return-Path) | TXT na domenie, v=spf1 … | źródło spoza listy, limit zapytań DNS, przekazanie wiadomości dalej |
| DKIM | podpis nagłówków i treści kluczem domeny z tagu d= | TXT lub CNAME pod <selektor>._domainkey.<domena> | brak podpisu, podpis domeną dostawcy, zmiana treści po drodze |
| DMARC | czy SPF lub DKIM przeszedł dla domeny zgodnej z polem Od (From) | TXT pod _dmarc.<domena> | oba mechanizmy przeszły, ale dla innej domeny |
Ostatni wiersz jest najważniejszy. Zewnętrzna platforma mailingowa może przejść SPF dla własnej domeny zwrotnej i podpisać wiadomość własnym kluczem, a i tak nie przejdzie DMARC, bo żadna z tych domen nie jest zgodna z example.com w polu Od. Zgodność w trybie domyślnym, swobodnym, dopuszcza poddomeny: mail.example.com jest zgodna z example.com.
Krok 1: DMARC z polityką none i raportami
Pierwszy rekord niczego nie blokuje, prosi tylko o raporty zbiorcze: v=DMARC1; p=none; rua=mailto:dmarc-reports@example.com pod _dmarc.example.com. Więksi dostawcy wysyłają raz na dobę plik XML: z jakich adresów IP przyszła poczta z example.com w polu Od, ile wiadomości i jaki był wynik SPF i DKIM. Kilkadziesiąt raportów dziennie wymaga parsera lub usługi zewnętrznej. Każde odkryte źródło (system kadrowy, aplikacja alarmowa, dostawca ankiet, urządzenie wielofunkcyjne) dostaje właściciela i decyzję: dopisać do SPF, skonfigurować DKIM, przenieść na własny przekaźnik albo wyłączyć. Cztery do sześciu tygodni to minimum, żeby objąć wysyłki miesięczne. Na czas wdrożenia TTL rekordu _dmarc wynosi 300 sekund.
Krok 2: SPF z pełną listą źródeł
Przykładowy rekord: v=spf1 ip4:198.51.100.25 include:spf.protection.outlook.com include:_spf.mailer.example.net ~all (własny przekaźnik, Exchange Online, dostawca zewnętrzny; ~all to miękkie niepowodzenie dla reszty).
- Limit dziesięciu zapytań. Odbiorca może użyć najwyżej dziesięciu mechanizmów i modyfikatorów wywołujących zapytania DNS (RFC 7208, sekcja 4.6.4). Wliczają się
include,a,mx,ptr,existsiredirect, także zagnieżdżone w rekordach dostawców;ip4,ip6iallnie. Przekroczenie dajepermerror, który DMARC traktuje jak niepowodzenie SPF. Gdy lista się nie mieści,includezastępuje się adresamiip4(jeśli dostawca gwarantuje ich stałość) albo wysyłkę dostawcy przenosi na poddomenę z osobnym rekordem SPF. - Jeden rekord. Domena może mieć tylko jeden rekord TXT zaczynający się od
v=spf1; dwa również dająpermerror. ~allczy-all. Część serwerów odrzuca wiadomość z-alljuż w sesji SMTP, zanim sprawdzi DKIM i DMARC. Dlatego-allpojawia się dopiero na końcu, gdy raporty nie pokazują legalnych źródeł spoza listy.
Krok 3: DKIM w Exchange Online i u dostawców
Bez własnej konfiguracji Exchange Online podpisuje wiadomości domeną onmicrosoft.com dzierżawy. Podpis jest poprawny, ale niezgodny z example.com, więc DMARC polega wyłącznie na SPF, a ten nie przeżywa przekazania dalej. Stan pokazuje Get-DkimSigningConfig -Identity example.com. Gdy konfiguracji brak, New-DkimSigningConfig -DomainName example.com -Enabled $false tworzy klucze bez włączania podpisywania. Wynik podaje cele dwóch rekordów CNAME (selector1._domainkey i selector2._domainkey); format różni się między dzierżawami, więc wartości kopiuje się z wyniku. Po propagacji podpisywanie włącza Set-DkimSigningConfig -Identity example.com -Enabled $true.
Dwa selektory służą rotacji: Rotate-DkimSigningConfig -Identity example.com -KeySize 2048 generuje nowy klucz w drugim selektorze, a podpisywanie przełącza się na niego po czterech dniach. Starsze konfiguracje mają klucze 1024-bitowe, więc rotacja jest okazją do wymiany.
Dostawcy zewnętrzni podpisują własnym selektorem w domenie example.com lub jej poddomenie, zwykle przez CNAME. Dla DMARC liczy się tag d=: d=news.example.com jest zgodny, d=mailer.example.net nie. Źródła niepotrafiące podpisywać są kandydatami do przeniesienia na wewnętrzny przekaźnik.
Krok 4: zaostrzanie DMARC etapami
Parametr pct stosuje politykę do części niezgodnych wiadomości, pozostałe dostają politykę o stopień łagodniejszą; brak pct oznacza 100 procent. Tag pochodzi z RFC 7489. Jego następca, RFC 9989 (Proposed Standard, maj 2026), usuwa pct i wprowadza tag t (tryb testowy: t=y prosi odbiorcę o niestosowanie polityki). Odbiorcy mogą nadal obsługiwać pct, ale bez gwarancji, więc o postępie decydują raporty, a nie sam procent. W każdym rekordzie występuje v=DMARC1 i rua=mailto:dmarc-reports@example.com.
| Etap | Polityka | Czas | Warunek przejścia dalej |
|---|---|---|---|
| 1. Monitorowanie | p=none | 4–6 tygodni | każde legalne źródło przechodzi SPF lub DKIM ze zgodnością |
| 2. Kwarantanna 10% | p=quarantine; pct=10 | 1 tydzień | brak zgłoszeń o poczcie w spamie |
| 3. Kwarantanna 50% | p=quarantine; pct=50 | 1 tydzień | jak wyżej |
| 4. Kwarantanna 100% | p=quarantine | 2 tygodnie | raporty bez nowych źródeł |
| 5. Odrzucanie 10% | p=reject; pct=10 | 1 tydzień | brak zgłoszeń o odrzuconej poczcie |
| 6. Odrzucanie | p=reject; sp=reject | stan docelowy | przegląd raportów raz w miesiącu |
Tag sp określa politykę dla poddomen; bez niego dziedziczą p, a poddomeny niewysyłające poczty mogą dostać reject od razu. Zgłoszenia o niedostarczonej poczcie sprawdza się najpierw w raportach: jeśli źródło nie przechodzi zgodności, rekord wraca do poprzedniego etapu. Pozorne niepowodzenia dają przekazywanie poczty (zmienia adres IP nadawcy i łamie SPF) oraz listy dyskusyjne (modyfikują temat lub stopkę i często łamią DKIM).
Krok 5: twardy SPF i domeny niewysyłające poczty
Po osiągnięciu p=reject i dłuższym okresie raportów bez nowych legalnych źródeł rekord SPF zmienia zakończenie z ~all na -all. Domeny, które w ogóle nie wysyłają poczty (stare marki, literówki kupione defensywnie), dostają pełną blokadę od razu: v=spf1 -all, v=DMARC1; p=reject; sp=reject pod _dmarc oraz null MX (RFC 7505, rekord MX 0 .), który informuje, że domena nie przyjmuje poczty.
Kwarantanna w Exchange Online
Kwarantanna jest zbiorem werdyktów, z których każdy ma własną zasadę widoczności i powiadomień. Wiadomość trafia do niej z kilku niezależnych powodów, a każdy mechanizm ma własne pole z zasadą kwarantanny:
| Mechanizm | Werdykty | Pole z zasadą kwarantanny |
|---|---|---|
Zasady antyspamowe (Get-HostedContentFilterPolicy) | spam, spam o wysokiej pewności, phishing, phishing o wysokiej pewności, poczta masowa | SpamQuarantineTag, HighConfidenceSpamQuarantineTag, PhishQuarantineTag, HighConfidencePhishQuarantineTag, BulkQuarantineTag |
Zasady antyphishingowe (Get-AntiPhishPolicy) | podszywanie się pod nadawcę; w Defender for Office 365 także pod użytkowników i domeny | SpoofQuarantineTag, TargetedUserQuarantineTag, TargetedDomainQuarantineTag, MailboxIntelligenceQuarantineTag |
Zasady antymalware (Get-MalwareFilterPolicy) | złośliwe oprogramowanie | QuarantineTag |
Bezpieczne załączniki, Defender for Office 365 (Get-SafeAttachmentPolicy) | załącznik szkodliwy po analizie | QuarantineTag |
Reguły przepływu poczty (Get-TransportRule) | akcja dostarczenia do kwarantanny | brak wyboru zasady |
W zasadach antyspamowych pole ma znaczenie tylko wtedy, gdy akcją dla werdyktu jest Quarantine; przy przeniesieniu do folderu Wiadomości-śmieci przypisana zasada nie jest używana.
Zasady kwarantanny: wbudowane i własne
Zasada kwarantanny określa, co użytkownik może zrobić z wiadomością (podejrzeć, zwolnić, poprosić o zwolnienie, usunąć) i czy dostanie powiadomienie. Wbudowane są: AdminOnlyAccessPolicy (brak dostępu użytkownika, brak powiadomień), DefaultFullAccessPolicy (użytkownik podgląda i sam zwalnia, brak powiadomień), DefaultFullAccessWithNotificationPolicy (pełny dostęp z powiadomieniami) oraz, tylko w części organizacji, NotificationEnabledPolicy (pełny dostęp z powiadomieniami, używana zamiast DefaultFullAccessPolicy). Zasad wbudowanych nie da się edytować, więc inne zachowanie wymaga przypisania innej zasady albo własnej. Powiadomienia przychodzą zbiorczo, z globalnie ustawioną częstotliwością, domyślnie z adresu quarantine@messaging.microsoft.com. Użytkownicy uczeni nieufności wobec nieznanych nadawców często biorą je za phishing, więc adres nadawcy ustawia się we własnej domenie.
Mapa: typ wiadomości, zwolnienie, powiadomienie
W domyślnej zasadzie antyspamowej spam, spam o wysokiej pewności, phishing i poczta masowa trafiają do folderu Wiadomości-śmieci; do kwarantanny domyślnie trafia tylko phishing o wysokiej pewności. Wiersze o spamie, phishingu i poczcie masowej dotyczą więc zasad, w których akcją jest kwarantanna (presety Standard i Strict albo zmieniona akcja).
| Typ wiadomości | Zasada domyślna | Kto może zwolnić | Powiadomienie |
|---|---|---|---|
| Spam, spam o wysokiej pewności, masowa, phishing | DefaultFullAccessPolicy (w części organizacji NotificationEnabledPolicy) | użytkownik albo administrator | nie; tak przy NotificationEnabledPolicy |
| Phishing o wysokiej pewności | AdminOnlyAccessPolicy | administrator; użytkownik najwyżej prosi o zwolnienie, jeśli zasada pozwala | nie |
| Złośliwe oprogramowanie, bezpieczne załączniki | AdminOnlyAccessPolicy | administrator | nie |
| Reguła przepływu poczty | brak: reguły nie obsługują zasad kwarantanny | administrator, bo użytkownik nie widzi wiadomości | nigdy |
Przy zasadzie Default żaden typ wiadomości nie generuje powiadomienia (wyjątek: NotificationEnabledPolicy); presety Standard i Strict przypisują zasadę z powiadomieniami części werdyktów. Powiadomienia dla spamu, phishingu i poczty masowej włącza przypisanie DefaultFullAccessWithNotificationPolicy w polach ...QuarantineTag (Set-HostedContentFilterPolicy), ze skutkiem dla wszystkich odbiorców objętych zasadą. Dla phishingu o wysokiej pewności i złośliwego oprogramowania brak powiadomienia jest ustawieniem domyślnym, a nie wymogiem: własna zasada może je włączyć.
Kwarantanna nie przechowuje wiadomości bez końca. Dla werdyktów z zasad antyspamowych (w tym phishingu o wysokiej pewności) i antyphishingowych okres ustawia QuarantineRetentionPeriod w zasadzie antyspamowej (od 1 do 30 dni, domyślnie 15; w presetach Standard i Strict stałe 30 dni). Wiadomości zatrzymane jako złośliwe oprogramowanie, przez bezpieczne załączniki i reguły przepływu są przechowywane 30 dni. Po tym czasie są usuwane bezpowrotnie.
Szukanie, zwalnianie i przegląd
Zgłoszenie użytkownika obsługuje Get-QuarantineMessage z -RecipientAddress i zakresem dat; kolumna Type wskazuje werdykt, a Expires czas do usunięcia. Nagłówek w oryginalnej postaci, w którym wyniki SPF, DKIM i DMARC trzeba odszukać, pokazuje Get-QuarantineMessageHeader -Identity <Identity>, a zwolnienie do wszystkich pierwotnych odbiorców wykonuje Release-QuarantineMessage -Identity '<Identity>' -ReleaseToAll.
Wiadomości niewidoczne dla użytkownika musi ktoś przeglądać. Codzienne zapytanie obejmuje typy dostępne tylko dla administratora i reguły przepływu:
Get-QuarantineMessage -QuarantineTypes Malware, HighConfPhish, TransportRule `
-StartReceivedDate (Get-Date).AddDays(-1) -EndReceivedDate (Get-Date) -PageSize 1000 |
Sort-Object ReceivedTime |
Format-Table ReceivedTime, Type, SenderAddress, RecipientAddress, Subject
Przegląd zajmuje kilka minut dziennie, ale wymaga wyznaczonej osoby i zastępstwa, bo po okresie przechowywania wiadomości znikają. Wiadomość znanego kontrahenta zatrzymana przez regułę przepływu zwykle oznacza zbyt szeroką regułę. Użytkownicy dostają krótką instrukcję: jak wygląda powiadomienie, jakich wiadomości nie zobaczą nigdy i gdzie zgłosić brak oczekiwanej poczty.
Retencja poczty: Purview i MRM
Pełna skrzynka mimo zasady przechowywania na siedem lat zwykle oznacza, że działa tylko jeden z dwóch mechanizmów o podobnych nazwach albo że blokada wypełnia folder, którego użytkownik nie widzi. Zasada przechowywania zachowuje każdą usuniętą wiadomość, a nic nie przenosi starszej poczty do archiwum.
Zasady przechowywania w Microsoft Purview są narzędziem zgodności: określają, jak długo dane muszą istnieć i kiedy mogą zostać usunięte (zachowanie, usunięcie albo oba). Nie przenoszą niczego do archiwum. Zasada obejmująca Exchange z akcją zachowania (Keep lub KeepAndDelete) oznacza blokadę: usunięcie wiadomości przez użytkownika nie zwalnia już miejsca.
Zasady przechowywania MRM w Exchange Online (Messaging Records Management) są narzędziem porządku w skrzynce. Składają się z tagów, a każdy mówi, co zrobić z elementem po określonym czasie: przenieść do archiwum (MoveToArchive) albo usunąć. Tag domyślny (typ All) obejmuje całą skrzynkę, tag zasady przechowywania jeden folder domyślny. Zasady wykonuje Managed Folder Assistant, który przetwarza każdą skrzynkę co najmniej raz na 7 dni.
Domyślna zasada MRM zawiera dwa tagi istotne dla zajętości: „Default 2 years move to archive” (typ All) przenosi do archiwum elementy starsze niż dwa lata, a „Recoverable Items 14 days move to archive” (typ RecoverableItems) przenosi zawartość Elementów do odzyskania po czternastu dniach (bez podfolderu Deletions). Oba działają tylko przy włączonym archiwum.
Archiwum online i archiwum automatycznie rozszerzane
Archiwum online to druga skrzynka powiązana z podstawową. Z licencją Exchange Online Plan 2 (także w ramach Microsoft 365 E3 i E5) ma 100 GB, a po włączeniu archiwum automatycznie rozszerzanego rośnie do 1,5 TB. Dla licencji klasy E5 maksimum zwiększa się do 3 TB (stan na październik 2026: wdrożenie rozpoczęto w połowie miesiąca, a miało zakończyć się pod jego koniec). Dla skrzynki objętej blokadą lub zasadą przechowywania włączenie archiwum automatycznie rozszerzanego podnosi limit samego archiwum ze 100 do 110 GB, po czym archiwum rośnie dalej.
Archiwum włącza Enable-Mailbox -Identity user@example.com -Archive, a archiwum automatycznie rozszerzane Enable-Mailbox -Identity user@example.com -AutoExpandingArchive; druga zmiana jest nieodwracalna. Samo włączenie archiwum niczego nie przenosi: wypełnia je Managed Folder Assistant według tagów MRM (Start-ManagedFolderAssistant zleca przetwarzanie), więc efekt widać po kilku dniach. Skrzynka współdzielona bez licencji ma limit 50 GB, a archiwum, archiwum automatycznie rozszerzane i blokada postępowania sądowego wymagają licencji z odpowiednim planem Exchange Online lub dodatkiem Exchange Online Archiving.
Elementy do odzyskania i blokady
Folder Elementy do odzyskania (Recoverable Items) jest niewidoczny w zwykłym widoku klienta. Trafiają tam elementy usunięte z folderu Elementy usunięte i usunięte trwale, a przy blokadzie także kopie elementów zmodyfikowanych i usuniętych. Podfoldery pokazują źródło zajętości: Deletions to zwykłe usunięcia, Purges elementy usunięte z widoku odzyskiwania, Versions kopie zmienionych elementów, DiscoveryHolds elementy zachowane przez blokadę.
Blokadą jest zasada Purview z akcją zachowania, blokada postępowania sądowego (LitigationHoldEnabled), blokada eDiscovery i etykieta przechowywania nałożona na element. Folder ma własny limit: RecoverableItemsQuota wynosi domyślnie 30 GB, a przy blokadzie 100 GB; po włączeniu archiwum rośnie do 105 GB. Po przekroczeniu limitu użytkownik nie może usuwać elementów, a DiscoveryHolds potrafi urosnąć do dziesiątek gigabajtów.
Diagnostykę blokad i zajętości wykonuje jeden zestaw poleceń:
Get-Mailbox -Identity user@example.com |
Format-List LitigationHoldEnabled, InPlaceHolds, ComplianceTagHoldApplied, DelayHoldApplied,
RetentionPolicy, ArchiveStatus, AutoExpandingArchiveEnabled, RecoverableItemsQuota, RetainDeletedItemsFor
Get-MailboxFolderStatistics -Identity user@example.com -FolderScope RecoverableItems |
Format-Table Name, FolderSize, ItemsInFolder
W InPlaceHolds prefiks mbx oznacza zasadę Purview, UniH blokadę eDiscovery, a -mbx wykluczenie z zasady całej organizacji; same zasady całej organizacji widać w Get-OrganizationConfig | FL InPlaceHolds, więc puste InPlaceHolds ich nie wyklucza. Blokada przy ArchiveStatus równym None to przepis na pełny folder Elementy do odzyskania. Rozmiar odczytuje się z FolderSize, bo FolderAndSubfolderSize może wliczać wewnętrzne foldery przetwarzania wyszukiwania. Gdy dominuje DiscoveryHolds albo Versions, przyczyną jest blokada; gdy Deletions, użytkownicy dużo usuwają, a tag przenoszący do archiwum może tego podfolderu nie obejmować. Purges samo nie dowodzi blokady.
Purview odpowiada za to, jak długo dane muszą istnieć, a MRM za to, gdzie leżą w skrzynce, więc oba mechanizmy projektuje się osobno i dokumentuje razem. Zasady Purview o zasięgu całej organizacji przegląda się pod kątem skrzynek, które ich nie potrzebują (na przykład systemowych skrzynek z powiadomieniami). Zajętość skrzynki i folderu Elementy do odzyskania monitoruje się z alertem przy 80 procentach limitu.
Aplikacje wysyłające przez zwykły SMTP
Urządzenia wielofunkcyjne, zasilacze awaryjne, aplikacje biznesowe i zadania z harmonogramu często łączą się na port 25 bez szyfrowania i hasła z serwerem, który po migracji poczty wyłączono. Microsoft 365 daje trzy drogi przyjęcia takiej poczty (Microsoft opisuje też High Volume Email, tylko dla odbiorców wewnętrznych), a lokalny przekaźnik jest czwartą, która porządkuje pozostałe; porównanie zawiera sekcja „Decyzje i alternatywy”. Stały adres publiczny, którego connector wymaga przy identyfikacji po adresie IP (alternatywą jest certyfikat TLS), to adres wyjściowy przekaźnika.
Direct send można zablokować w całej organizacji poleceniem Set-OrganizationConfig -RejectDirectSend $true: Exchange Online odrzuca wtedy anonimowe wiadomości z własnej domeny niepasujące do connectora przychodzącego dopasowanego po adresie IP lub certyfikacie. Poczta z przekaźnika przechodzi przez taki connector, więc blokada jej nie dotyczy.
Do końca grudnia 2026 uwierzytelnianie podstawowe w SMTP AUTH (port 587) działa bez zmian. Pod koniec grudnia 2026 zostanie domyślnie wyłączone w istniejących dzierżawach (administrator nadal będzie mógł je włączyć), a w dzierżawach utworzonych później będzie domyślnie niedostępne; datę ostatecznego usunięcia Microsoft ogłosi w drugiej połowie 2027 (stan na październik 2026). Przekaźnik oparty na connectorze na porcie 25 tej zmiany nie dotyczy.
Lokalny przekaźnik: Postfix w roli bramki
Przekaźnik przyjmuje połączenia z sieci wewnętrznej tylko z konkretnych adresów, bez uwierzytelniania i z opcjonalnym TLS, a do Microsoft 365 wychodzi przez connector, wyłącznie szyfrowanym połączeniem. Niczego nie doręcza lokalnie.
myhostname = smtp-relay.corp.example.com
inet_interfaces = all
# Bez doręczania lokalnego: serwer tylko przekazuje pocztę
mydestination =
local_transport = error:local delivery disabled
# Kto może wysyłać: konkretne serwery i urządzenia, nie cała sieć
mynetworks = 127.0.0.0/8, 10.10.20.15/32, 10.10.20.16/32, 10.10.30.0/28
smtpd_relay_restrictions = permit_mynetworks, reject_unauth_destination
# Tylko własne domeny w adresie nadawcy (adres z koperty)
smtpd_sender_restrictions = check_sender_access hash:/etc/postfix/allowed_senders, reject
# Przyjmowanie: TLS opcjonalny dla starszych klientów
smtpd_tls_security_level = may
smtpd_tls_cert_file = /etc/postfix/tls/smtp-relay.crt
smtpd_tls_key_file = /etc/postfix/tls/smtp-relay.key
# Wyjście: nazwa domeny bez nawiasów, więc Postfix pyta o jej rekord MX
relayhost = example.com
smtp_tls_security_level = encrypt
smtp_tls_loglevel = 1
Plik /etc/postfix/allowed_senders zawiera po jednej domenie w wierszu (example.com OK) oraz wiersz <> OK dla pustego nadawcy, bez którego powiadomienia o niedoręczeniu i testy urządzeń z MAIL FROM:<> dostają odmowę; kompiluje go postmap. relayhost = example.com bez nawiasów kwadratowych oznacza odczyt rekordu MX domeny i doręczenie na wskazany tam serwer Exchange Online. smtp_tls_security_level = encrypt sprawia, że połączenie bez TLS nie zostanie nawiązane, a wiadomość poczeka w kolejce.
Po stronie Microsoft 365 potrzebny jest connector od serwera poczty organizacji, tworzony w centrum administracyjnym Exchange w sekcji przepływu poczty. Nadawcę identyfikuje publiczny adres IP, pod którym przekaźnik wychodzi do internetu (np. 198.51.100.25); ten sam adres trafia do SPF jako ip4:198.51.100.25. Wiadomość przechodzi przez Exchange Online, więc podpisuje ją DKIM skonfigurowany dla domeny.
Poza przełączeniem aplikacji przekaźnik daje kolejkę, która chroni powiadomienia przed awarią łącza (aplikacja wysyłająca bezpośrednio dostaje błąd i zwykle nie ponawia próby), oraz jeden dziennik z identyfikatorem kolejki, adresem klienta, nadawcą, odbiorcą i wynikiem (status=sent, deferred albo bounced). Po miesiącu logi dają pełną listę systemów wysyłających pocztę, także nieznanych, co jest podstawą rekordu SPF. Zmiana usługi pocztowej czy adresu publicznego to jedna konfiguracja zamiast dwudziestu. Aplikacje wskazują przekaźnik nazwą DNS (np. smtp-relay.corp.example.com), nie adresem IP.
Wiadomość testową wysyła się narzędziem swaks, które pokazuje cały dialog SMTP; poprawny wynik to 250 2.0.0 Ok: queued as … i wpis status=sent w dzienniku Postfix. Send-MailMessage nie nadaje się do testów, bo jest przestarzałe i nie gwarantuje bezpiecznego połączenia.
Decyzje i alternatywy
Sposoby wysyłki z aplikacji do Microsoft 365:
| Sposób | Port i cel | Kiedy ma sens | Ograniczenie |
|---|---|---|---|
| SMTP AUTH (client submission) | 587, smtp.office365.com, STARTTLS; licencjonowana skrzynka z włączonym SMTP AUTH, TLS 1.2 lub nowszy | aplikacja potrafi uwierzytelniać się i szyfrować | 30 wiadomości na minutę i 10 000 odbiorców na dobę; uwierzytelnianie podstawowe jest wycofywane |
| Direct send | 25, serwer z rekordu MX domeny; nadawca w domenie akceptowanej, adres IP źródła w SPF | wysyłka wyłącznie do odbiorców wewnątrz organizacji | filtry antyspamowe jak dla poczty z internetu; bez adresu w SPF ryzyko spamu; organizacja może tę drogę wyłączyć |
| Przekaźnik przez connector | 25, serwer z rekordu MX; connector przychodzący identyfikujący nadawcę po stałym adresie publicznym lub certyfikacie, TLS | wysyłka także na zewnątrz, bez hasła w aplikacji | wymaga stałego adresu publicznego albo certyfikatu, adresy dynamiczne nie są obsługiwane |
| Lokalny przekaźnik (np. Postfix) | 25 w sieci wewnętrznej (587 wymaga osobnej usługi submission w master.cf), dalej jedną z dróg powyżej | wiele aplikacji i urządzeń, potrzeba kolejki, logów i jednego miejsca na zmiany | kolejny system do utrzymania, monitorowania i kopii zapasowej |
Wybór mechanizmu retencji:
| Cel | Mechanizm |
|---|---|
| Odciążyć skrzynkę podstawową, przenosząc starszą pocztę | tag MRM z MoveToArchive i włączone archiwum |
| Zachować pocztę przez określony czas ze względów prawnych | zasada Purview z akcją zachowania |
| Usuwać pocztę po określonym czasie | zasada Purview z akcją usunięcia albo tag MRM z akcją usunięcia |
| Zatrzymać całą pocztę jednej osoby na czas sporu | blokada postępowania sądowego albo blokada eDiscovery |
| Pozwolić użytkownikom odzyskać usunięte elementy | RetainDeletedItemsFor (14 dni domyślnie, maksymalnie 30) |
| Pomieścić archiwum większe niż 100 GB | archiwum automatycznie rozszerzane |
| Opróżniać Elementy do odzyskania przy blokadzie | tag MRM typu RecoverableItems z MoveToArchive i włączone archiwum |
Dostęp użytkownika do kwarantanny zmienia się własną zasadą kwarantanny zamiast wbudowanej; zmiana przypisania dotyczy wszystkich odbiorców objętych zasadą.
Wdrożenie
- Inwentaryzacja źródeł poczty: rekord DMARC z
p=nonei adresemruazbiera raporty przez cztery do sześciu tygodni, a logi przekaźnika uzupełniają listę o aplikacje i urządzenia. Kontrola: każde źródło ma właściciela i decyzję. - Przekaźnik i connector: aplikacje przechodzą na przekaźnik po kolei, według inwentaryzacji. Przekaźnik stoi w segmencie serwerów, a zapora blokuje ruch na port 25 z sieci wewnętrznej do internetu ze wszystkich adresów poza nim, więc aplikacja omijająca przekaźnik przestaje działać (zamierzone i widoczne). Monitoring obejmuje długość kolejki i wiek najstarszej wiadomości (alert, gdy kolejka rośnie dłużej niż 15 minut).
- Kontrola przekaźnika przed przełączeniem: test
swaks --quit-after RCPT(bez wysyłki wiadomości) z hosta spozamynetworksi z obcą domeną nadawcy; w obu przypadkach przekaźnik odrzuca adresata kodem554. - SPF z pełną listą źródeł i DKIM. Kontrola: w publicznym DNS (
Resolve-DnsName -Type TXTdla domeny i_dmarc.<domena>) jest dokładnie jeden rekordv=spf1i jedenv=DMARC1z adresemrua, aEnabledw konfiguracji DKIM ma wartośćTrue. - Zaostrzanie DMARC według tabeli etapów, z powrotem do poprzedniego etapu przy nowym legalnym źródle bez zgodności; na końcu
-allw SPF. - Kwarantanna: przegląd przypisań dla używanych werdyktów (
Get-HostedContentFilterPolicy,Get-QuarantinePolicy): każdy werdykt, o którym użytkownik ma się dowiadywać, ma zasadę z włączonymi powiadomieniami (ESNEnabled). Następnie wyznaczenie osoby i zastępstwa do codziennego przeglądu. - Retencja: inwentaryzacja skrzynek z blokadą i bez archiwum (polecenia z sekcji o retencji), włączenie archiwum, weryfikacja tagów MRM we własnych zasadach i alerty przy 80 procentach limitu. Efekt przenoszenia widać po kilku dniach.
Ograniczenia i pułapki
- Ręczne zwolnienie maskuje przyczynę. Fałszywe trafienie zwolnione ręcznie wróci przy następnej wiadomości od tego nadawcy. Jeśli ten sam nadawca trafia do kwarantanny co tydzień, przyczyną bywa jego konfiguracja SPF, DKIM lub DMARC albo ustawienia filtra; dodanie go do listy dozwolonych bez sprawdzenia nagłówka ukrywa problem i umożliwia podszywanie się pod niego.
- Własna zasada MRM bez tagu Elementów do odzyskania. Zasada utworzona od zera łatwo pomija tag przenoszący je do archiwum po czternastu dniach, a skrzynka z blokadą zapełnia wtedy niewidoczny folder do jego limitu (100 GB, po włączeniu archiwum 105 GB). Własną zasadę buduje się na bazie domyślnej albo z jawnym tagiem typu
RecoverableItems. - Zdjęcie blokady nie zwalnia miejsca od razu. Przez 30 dni skrzynka ma ustawione
DelayHoldAppliedi nadal zachowuje elementy, żeby blokada zdjęta przez pomyłkę nie skończyła się utratą danych. Plan porządkowania uwzględnia ten okres. - Jedno konto skrzynki dla wszystkich aplikacji. Hasło wpisane w dwadzieścia konfiguracji leży w postaci jawnej, rotacja wymaga dwudziestu zmian, a konto z SMTP AUTH i wyjątkiem od MFA w dostępie warunkowym jest częstym celem ataków słownikowych. Pocztę przyjmuje przekaźnik z connectorem.